Zwykłe złamanie, niezwykłe powikłania. Kiedy układ nerwowy zaczyna „wariować”

Ostatnio zjawiła się w moim gabinecie pacjentka z gminy Blizanów: niefortunny upadek, złamanie kości promieniowej i łokciowej. Gips założony był na 5 tygodni. Niestety, okazało się, że to dopiero początek prawdziwej walki. Dlaczego? Ponieważ organizm w odpowiedzi na uraz uruchomił lawinę powikłań, które całkowicie sparaliżowały sprawność ręki. Jeden z najtrudniejszych przeciwników w kinezyterapii dłoni to algodystrofia.

Algodystrofia (Zespół Sudecka) – kiedy układ nerwowy się wiesza

To sytuacja, w której autonomiczny układ nerwowy „przegrzewa się” po urazie. Zamiast leczyć, wysyła fałszywe sygnały alarmowe. Efekt? Ręka staje się obrzęknięta, sztywna, piecze, a skóra zmienia kolor i reaguje bólem nawet na delikatny dotyk. Stawy dosłownie „zastygają” w bezruchu.

Efekt? Pacjent zostaje z ręką, której prawie nie może zgiąć (zgięcie na poziomie zaledwie 15 stopni w każdą stronę!), a ból i brak precyzji uniemożliwiają codzienne czynności, jak utrzymanie kubka czy zapięcie guzików.

Czy da się z tego wyjść? Tak! Choć droga bywa wyboista i wymaga ogromnej cierpliwości, to celowana fizjoterapia – praca manualna, neuromobilizacje i stopniowe przywracanie funkcji – potrafi zdziałać cuda. Zwiększenie zakresu ruchu z 15 do 45 stopni i powrót siły mięśniowej to najlepszy dowód na to, że nawet z tak trudnego zakrętu da się wyjść na prostą.

Ludzkie ciało potrafi się regenerować, potrzebuje tylko odpowiedniego planu i dobrego przewodnika.

Borykasz się z powikłaniami po złamaniu? Twoja ręka po zdjęciu gipsu wciąż nie działa tak, jak powinna? Nie czekaj – czas działa na Twoją niekorzyść. Napisz do mnie w wiadomości prywatnej i skonsultuj swój przypadek!